mud masters 2016En toen zat ik bij de EHBO. Onderkoelt, met zoveel kramp dat alles pijn deed, niks kon ik maar alleen maar bibberen en hopen op iets warms!

Dat was dus de eerste keer dat ik een Obstacle run niet haalde!

’s Morgens was ik nog vol goede moed! #beastmode #on en gaan!! Dat liep even anders af!

MUD MASTERS

Een uitdagend hindernisparcours gebaseerd op echte militaire stormbanen!

AhlyDkb1FTzkVYCGsfeDB86SNKCN2wNQ_JOkk7_H1xBn

Je ontsnapt op hij de Mud Masters fysiek en mentaal uitdagende parcours aan de dagelijkse sleur en overwint samen met je vrienden, of in mijn geval met mijn collega’s, de meest spectaculaire hindernissen. Zo ben je voor één dag de actieheld die je altijd al hebt willen zijn.

Door de verschillende afstanden van 6, 12, 18 en 42 kilometer is het voor velen een realistische uitdaging. Bij Mud Masters draait het niet om een snelle finishtijd; het gaat erom dát je met elkaar de finish haalt. En als het moment daar is, is het tijd om dat voldaan te vieren met een welverdiend finishbiertje. Work hard, play hard!

Mud Masters 2016 was koud

Maart, een collega zei het nog, niet doen! Te Koud! Echt koud! En dat was het! Heel koud! Maar met de thermo kleding was het te doen. Leek het te doen! Tot we de modder en water tegen kwamen.

Het water was koud! Heel koud! De Trenches waren zo koud dat het pijn ging doen.

Maar je moet door! En we gingen door. Maar het was niet alleen koud, alles was ook nog eens heel nat, drassig zelfs. De modder was dieper en dikker dan dat ik ooit heb mee gemaakt. Het was dus zwaar! Loei zwaar en koud!

Tokkelen kost me de kop

Het tokkelen over het water koste me mijn benen. Het was lang wachten, dus werd ik koud. Het tokkelen duurde bij me erg lang. Ik haalde het, maar het was een ware uitputtingslag. Mijn benen waren op. Ik voelde het gelijk… er zat kramp aan te komen. En nog geen 50 meter verder schoot het er al deels in. Met wat rek oefeningen kreeg ik het er deels uit. Nog proberen verder te rennen. 20 meter verder schoot het er keihard in!

Ag0UULxnv9UXKFUJHy1lAuyfYvR2AUR3bOTi4MBDt1oW

Ligt gebogen op één been, rustend op het andere kon ik niets meer door de pijn. Zo keiharde kramp had ik nog nooit gehad. Gillen deed ik niet, maar ik wilde het wel.

Collega’s hebben me op de grond gelegd en mijn tenen naar me toe gebogen. Langzaam kwam de kramp er uit. Maar ik wist het. Deze Mud Run was voorbij voor mij! Ik heb het nog een stukje geprobeerd maar naar een paar meter wist ik het al. Die kramp ging terug komen als ik doorging.

Naar de EHBO

Dus op zoek naar vrijwilligers van de Mud Masters. Kreupel als ik was, vond ik er twee die de EHBO voor me opriepen. De EHBO kwam redelijk snel op de fiets.  Ze stelde me wat vragen om te kijken of ik helemaal bij kennis was. (Wat is je naam, postcode, geboorte datum) Snel in zo’n warmte alu-folie deken. Ik had het koud, heel koud. En ik begon het nog kouder te krijgen. Trillen, trillen trillen, stoppen met trillen kon ik niet.

Als snel kwamen er twee mede Mud Masters naast me zitten. Die hadden het ook koud. Te koud om door te kunnen.

Na 10 minuten werden we opgehaald door een taxi busje. Met zijn vijven zaten we verkleumd in het busje. Één dame had het zo koud dat ze de hele weg zat te klappertanden.

Eenmaal bij de EHBO aangekomen werd ik gecontroleerd en werden we weer de bekende ben je helemaal bij kennis vragen en werd mijn temperatuur opgenomen. Oh oh….. meneer, u bent onderkoelt.

Ja, dus? Wat nu. Gelukkig nog niet erg, maar u moet snel douchen en warme kleren aan. Als u het daarna niet warm krijgt moet u terug komen.

Gelukkig kreeg ik het snel warm. Zeker toen ik er even een hamburgertje en een patatje in had geduwd.

Balen deed ik wel, mijn eerst Mud Run niet gehaald!

Gelukkig kan ik het over 2 weken rustig overdoen op de eerste Strong Viking run!